Rule 01

 

ก่อนอื่นคือ “ทิ้ง” สิ่งที่คิดเอาเองว่า “ทั้งข้าวของพวกนั้นไปไม่ได้”

การที่เราไม่สามารถทิ้งข้าวของที่ไม่จําเป็นเหล่านั้นไปได้ไม่ใช่ เพราะ “นิสัย” ที่มีอยู่ในตัวของพวกเราหรอกครับ แต่เราแค่คิดไปเอง ว่า “เราไม่สามารถทิ้งมันไปได้” ต่างหาก ในทางจิตวิทยามีคําศัพท์ เฉพาะว่า สิ่งนี้คือ “ความสิ้นหวังอันเกิดจากการเรียนรู้ กล่าวคือ ทั้งๆที่ในความเป็นจริงเราสามารถพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นได้ แต่พอ เราเริ่มรู้จักความสิ้นหวังว่า “ฉันขาดมันไม่ได้ ฉันทิ้งข้าวของพวกนี้ ไปไม่ได้จริงๆ” ย้ํากับตัวเองหลายครั้งเข้า จึงทําให้ความรู้สึกอยากจะ พัฒนาตัวเองหายไป

แต่พอเรารู้สึกตัวอย่างจริงจังว่าทําไมถึงยังทิ้งข้าวของพวกนั้น ไม่ได้สักที เราก็จะค่อย ๆ เริ่มทิ้งข้าวของพวกนั้นได้ “นิสัย” ของเรา ก็ไม่ได้เป็นตัวกําหนดว่าเราจะทิ้งข้าวของเหล่านั้นได้หรือไม่ คนที่มีนิสัยทิ้งข้าวของไม่ได้ไม่มีอยู่จริงหรอกครับ และคุณก็ไม่ได้เป็นคน ที่แย่อะไรด้วย แต่คุณแค่ยังไม่เก่งในเรื่อง “เทคนิคในการทิ้งข้าวของ” และยังไม่รู้จักวิธี “การทิ้ง” เพียงรู้จักแต่การ “ไม่ทิ้ง” ก็เท่านั้นเอง

แต่ก่อนผมเคยอยู่ในห้องที่รกและสกปรกมาก่อน แต่ตอนนี้ผมอยู่ ในห้องสไตล์มินิมัล นิสัยของผมไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก แต่ที่เปลี่ยนไป ก็คือ ผมได้เรียนรู้วิธีและเทคนิคในการเลิกนิสัยพวกนั้นต่างหาก

 

นำเสนอโดย
ยูฟ่าเบท

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *